مصائب بی بی دوعالم علیها السلام

آيا فاطمه (سلام الله عليها) از شيخين راضى شد؟

yasekaboodeali — Fri, 31 Jul 2009 20:44:18 GMT

طرح شبهه:

بر فرض كه قبول كنيم، فاطمه رضي الله عنها در مقطعى از شيخين دلگير شده باشد ؛ ولى اين مطلب نيز ثابت است كه شيخين در آخرين روزهاى حيات فاطمه آمدند و از وى رضايت گرفتند؛ چنانچه بيهقى و ديگران نقل كرده‌اند:

عن الشعبي قال لما مرضت فاطمة أتاها أبو بكر الصديق فأستئذن عليها فقال علي يا فاطمة هذا أبو بكر يستئذن عليك فقالت أتحب أن أأذن؟ قال نعم فأذنت له فدخل عليها يترضاها وقال والله ما تركت الدار والمال والأهل والعشيرة إلا لإبتغاء مرضاة الله ومرضاة رسوله ومرضاتكم أهل البيت ثم ترضاها حتى رضيت.

هنگامى كه فاطمه بيمار شد ابوبكر براى كسب رضايت نزد وى آمد و اجازه خواست تا او را ملاقات كند، علي به فاطمه فرمود: ابوبكر براى ملاقات اجازه مى‌خواهد فاطمه فرمود: آيا شما دوست داريد وارد شود؟ علي فرمود: آري، پس فاطمه اجازه داد، ابوبكر وارد شد و جوياى كسب رضايت فاطمه بود، ابوبكر گفت: به خدا سوگند خانه و زندگى و مال و ثروتم و خويشانم را ترك نكردم؛ مگر براى به دست آوردن رضايت و خوشنودى خدا و رسول و شما خاندان پيغمبر، پس فاطمه از وى راضى شد.

البيهقي، احمد بن الحسين (متوفاي 458هـ) دلائل النبوة، ج 7،‌ ص 281؛

البيهقي، احمد بن الحسين (متوفاي 458هـ) الاعتقاد والهداية إلى سبيل الرشاد على مذهب السلف وأصحاب الحديث، ج 1،‌ ص 354، تحقيق: أحمد عصام الكاتب، ناشر: دار الآفاق الجديدة - بيروت، الطبعة: الأولى، 1401هـ.

نقد و بررسي:

عدم رضايت صديقه شهيده سلام الله عليها از شيخين، اصل و اساس مشروعيت خلافت آن‌ها را زير سؤال مى‌برد؛ چرا كه ثابت مى‌كند تنها يادگار رسول خدا، برترين بانوى دو عالم،‌ سيده زنان اهل بهشت با خلافت ابوبكر و عمر مخالف و از دست آن‌ها ناراضى و خشمگين بوده است و طبق روايات صحيح السندى كه در صحيح‌ترين كتاب‌هاى اهل سنت آمده است، رضايت فاطمه رضايت رسول خدا و خشم او خشم رسول خدا است.

از اين رو عالمان اهل سنت دست به كار شده و روايتى را جعل كرده‌اند تا ثابت كنند كه شيخين پس از آن كه دختر رسول خدا را به خشم آوردند، در واپسين روزهاى زندگى آن حضرت به عيادت ايشان رفته و از او درخواست رضايت كردند و فاطمه زهرا سلام الله عليها نيز از آن‌ها راضى شد.!

در پاسخ مى‌گوييم:

اولاً: سند روايت مرسل است؛ چرا كه شعبى از تابعين است و خود شاهد ماجرا نبوده و اين روايت همان اشكالى را دارد كه اهل سنت به روايت بلاذرى و طبرى مى‌كردند.

ثانياً: بر فرض اين كه مرسلات تابعى مورد قبول باشد، باز هم نمى‌توان روايت شعبى را پذيرفت؛ زيرا شعبى از دشمنان اميرمؤمنان عليه السلام و ناصبى بوده است؛ چنانچه بلاذرى و ابوحامد غزالى به نقل از خود شعبى مى‌نويسند:

عن مجالد عن الشعبي قال: قدمنا على الحجاج البصرة، وقدم عليه قراء من المدينة من أبناء المهاجرين والأنصار، فيهم أبو سلمة بن عبد الرحمن بن عوف رضي الله عنه... وجعل الحجاج يذاكرهم ويسألهم إذ ذكر علي بن أبي طالب فنال منه ونلنا مقاربة له وفرقاً منه ومن شره....

در شهر بصره همراه عده‌اى بر حجاج وارد شديم گروهى از قاريان مدينه از فرزندان مهاجر و انصار كه ابوسلمه بن عبد الرحمن بن عوف نيز در جمع آنان بود، حضور داشتند. حجاج با آنان مشغول گفتگو بود يادى از علي بن ابوطالب كرد و از او بدگويى نمود و ما نيز به خاطر رضايت حجاج و در امان ماندن از شرّ او از علي بدگويى كرديم ....

البلاذري، أحمد بن يحيى بن جابر (متوفاي279هـ) أنساب الأشراف، ج 4، ص 315؛

الغزالي، محمد بن محمد أبو حامد (متوفاي505هـ)، إحياء علوم الدين، ج 2، ص 346، ناشر: دار االمعرفة – بيروت.

زبانحال حضرت زهرا(س)

yasekaboodeali — Sat, 25 Apr 2009 02:34:18 GMT

به نام خدا

منکه از عشق علی چون شمع شیدا سوختم

صاحب جنت منم، اما در اینجا سوختم

سوختم تا یک سر مویی نسوزد از علی

تا بماند رهبرم من بی مهابا سوختم

بی گنه بودم ولی در آتشم انداختند

محسنم شد کشته، نالیدم که بابا سوختم

زینبم می دید آتش زائر رویم شده

از پریشانی او در بین اعدا سوختم

صورت آتش گرفته تا زسیلی شد کبود

شکر کردم، بهر حفظ جان مولاسوختم

مثل چشم مجتبی مسمار یارب سرخ بود

من نمی گویم چه شد تنهای تنها سوختم

هرکه نان از سفره ی ما برده بود استاده بود

بسکه نامردی بود در این تماشا سوختم

سوختم تا شعله ی عشقت بماند جاودان

پای تا سر یا علی با این تمنا سوختم

(برگرفته از کتاب بهار سوخته جلد2)

السلام عليك يا ابا عبدالله

yasekaboodeali — Sat, 03 Jan 2009 21:41:18 GMT

السلام عليك يا ابا عبدالله

هر کجا طالع شوی چون آفتـــــــــابی تابناک
شور وغوغا در دل شب میگذاری ای حسین
*******

در میان آن کویر تشــــنه با گلــــــهای سرخ
وه چه زیبا نقش بستی لاله زا ری ای حسین
*******
گرچه تنهـــــــا بودی اما در کنــــــارت داشتی
همچو عبـــــــاس دلاور جان نثاری ای حسین
*******
تشنه لب در آب رفت وتشنه بیرون شد زآب
آفرین بر عزم جانبــــازی که داری ای حسین
*******
خواهری داری چو زینـــــــب با کلامی آتشین
در مصایب همچو کوه اســـــتواری ای حسین
*******
هرچه داریم از تو داریم ای شهـــــــــید کربلا
شیعیان را تا قیامت افتخــــــــاری ای حسین

شناخت چهره‌ي منافقانه عمر لعنة الله عليه از ديدگاه قرآن

yasekaboodeali — Sun, 09 Mar 2008 21:45:18 GMT

بسم الله الرحمن الرحيم

فرا رسيدن ماه ربيع الاول بر همه شيعيان مباركباد. ماهي كه در نهمين روز آن يكي از بزرگترين منافقان صدر اسلام، كسي كه با زنا زاده شد و با خواهر خود همبستر گرديد. كسي كه خانوادتاً زنازاده هستند، آري عمر بن خطاب لعنة الله عليه و علي آله و احبّائه. به درك واصل شد و به اسفل السافلين افتاد.

در آستانه به درك واصل شدن غاصب حق اهل بيت عليهم السلام، همچون سال گذشته به رسوا كردن بيش از پيش اين زاده‌ي زنا مي‌پردازم. با نظرات خود كه هر كدام لعني است كه بر اين زنازاده‌ي غاصب منافق محسوب مي‌شود مشوق اين حقير باشيد و ثوابي از اين لعنت براي خود اندوخته نماييد.

إِنَّ الْمُنَافِقِينَ يُخَادِعُونَ اللّهَ وَهُوَ خَادِعُهُمْ وَإِذَا قَامُواْ إِلَى الصَّلاَةِ قَامُواْ کُسَالَى يُرَآؤُونَ النَّاسَ وَلاَ يَذْکُرُونَ اللّهَ إِلاَّ قَلِيلاً (142)[1]

منافقان مى‏خواهند خدا را فريب دهند؛ در حالى که او آنها را فريب مى‏دهد؛ و هنگامى که به نماز برمى‏خيزند، با کسالت برمى‏خيزند؛ و در برابر مردم ريا مى‏کنند؛ و خدا را جز اندکى ياد نمى‏نمايند!

وَإِذَا رَأَيْتَهُمْ تُعْجِبُکَ أَجْسَامُهُمْ وَإِن يَقُولُوا تَسْمَعْ لِقَوْلِهِمْ کَأَنَّهُمْ خُشُبٌ مُّسَنَّدَةٌ يَحْسَبُونَ کُلَّ صَيْحَةٍ عَلَيْهِمْ هُمُ الْعَدُوُّ فَاحْذَرْهُمْ قَاتَلَهُمُ اللَّهُ أَنَّى يُؤْفَکُونَ[2]

هنگامى که آنها را مى‏بينى، جسم و قيافه آنان تو را در شگفتى فرو مى‏برد؛ و اگر سخن بگويند، به سخنانشان گوش فرا مى‏دهى؛ اما گويى چوبهاى خشکى هستند که به ديوار تکيه داده شده‏اند! هر فريادى از هر جا بلند شود بر ضد خود مى‏پندارند؛ آنها دشمنان واقعى تو هستند، پس از آنان بر حذر باش! خداوند آنها را بکشد، چگونه از حق منحرف مى‏شوند؟!

وَمِنْهُم مَّن يَسْتَمِعُ إِلَيْکَ حَتَّى إِذَا خَرَجُوا مِنْ عِندِکَ قَالُوا لِلَّذِينَ أُوتُوا الْعِلْمَ مَاذَا قَالَ آنِفًا أُوْلَئِکَ الَّذِينَ طَبَعَ اللَّهُ عَلَى قُلُوبِهِمْ وَاتَّبَعُوا أَهْوَاءَهُمْ[3]

گروهى از آنان به سخنانت گوش فرامى‏دهند، امّا هنگامى که از نزد تو خارج مى‏شوند به کسانى که علم و دانش به آنان بخشيده شده (از روى استهزا) مى‏گويند: «(اين مرد) الان چه گفت؟!» آنها کسانى هستند که خداوند بر دلهايشان مُهر نهاده و از هواى نفسشان پيروى کرده‏اند (از اين رو چيزى نمى‏فهمند)!

أَمْ حَسِبَ الَّذِينَ فِي قُلُوبِهِم مَّرَضٌ أَن لَّن يُخْرِجَ اللَّهُ أَضْغَانَهُمْ * وَلَوْ نَشَاءُ لَأَرَيْنَاکَهُمْ فَلَعَرَفْتَهُم بِسِيمَاهُمْ وَلَتَعْرِفَنَّهُمْ فِي لَحْنِ الْقَوْلِ وَاللَّهُ يَعْلَمُ أَعْمَالَکُمْ[4]

آيا کسانى که در دلهايشان بيمارى است گمان کردند خدا کينه‏هايشان را آشکار نمى‏کند؟!

و اگر ما بخواهيم آنها را به تو نشان مى‏دهيم تا آنان را با قيافه‏هايشان بشناسى، هر چند مى‏توانى آنها را از طرز سخنانشان بشناسى؛ و خداوند اعمال شما را مى‏داند!

سؤال:

اگر خود پيامبر صلي الله عليه و آله (طبق گواهي آيات) بسياري از آنان را نمي‌شناسد، چگونه مي‌توان منافقين را منحصر به اين دو نفر كرد كه نزد تمام مسلمين معروف بوده‌اند؟!

امروز ديگر هيچ ارزشي ندارد اين سخن اهل سنّت كه مي‌گويند: ما امام علي عليه السلام را دوست مي‌داريم و او را به بزرگي ياد مي‌كنيم؛ چرا كه در پاسخشان مي‌گوييم: هرگز نمي‌شود در قلب يك انسان مؤمن، محبت ولي خدا و محبت دشمن خدا، جمع گردد! و خود امام علي عليه السلام نيز به آنان گفته است:

«از ما نيست كسي كه بين ما و دشمنانمان، فاصله و جدايي نياندازد».[5]

ادامه دارد ...

مطالب مرتبط با نهم ربيع در همين وبلاگ:

فضيلت نهم ربيع (قسمت اول)

http://yasekaboodeali.blogfa.com/post-10.aspx

فضيلت نهم ربيع (قسمت دوم) اسامي روز نهم ربيع

http://yasekaboodeali.blogfa.com/post-11.aspx

حسب و نسب عمر لعنه الله علیه

http://yasekaboodeali.blogfa.com/post-13.aspx

مطاعن عمر لعنت الله علیه و آله و اتباعه و محبینه

http://yasekaboodeali.blogfa.com/post-14.aspx

گر حلال زاده‌ای و شیر پاک خورده‌ای

http://yasekaboodeali.blogfa.com/post-15.aspx

سرنوشت عمر

http://yasekaboodeali.blogfa.com/post-16.aspx

لعن و بیزاری خداوند از عمر و ابوبکر و وعده عذاب الهی

http://yasekaboodeali.blogfa.com/post-17.aspx

[1] - نساء/142

[2] - منافقون/4

[3] - محمد/16

[4] - محمد/29 و 30

[5] - شرح نهج‌البلاغه، ابن ابي الحديد، ج1 ص155.

---------------------------------------------------------

توجه:

توجه:

يكي از اهل سنت! (البته وهابي مسلك) طي چند كامنت، خرده عرايضي مطرح كرده – البته در جواب كامنتهايي كه در وبلاگش گذاشتم، بدون اينكه به اونا پاسخ بده و يه نگاهي هم به كامنت آخري بندازه و ببينه كه همه يا از قرآن هست يا از مدارك و كتب اهل سنت – كه ازش مي‌خوام اگه چيزي بلد هست، مستند و با مدرك صحيح و درست، - و نه آبكي – پاسخ بده. ولي من به چندتا از كامنتهاش جواب ميدم اونم از كتب خودشون.

گرچه باز هم اعلام مي‌كنم كه در اين وبلاگ نمي‌خوام مناظره كنم،‌ ولي گه گداري بدم هم نمياد.

86/12/29

لعنت خداي تبارك و تعالي و انبياء عليهم السلام بر قاتلان سيّدالشهداء عليه‌السلام

yasekaboodeali — Tue, 05 Feb 2008 18:19:52 GMT

امام صادق عليه‌السلام فرمودند:

روزي رسول خدا صلي الله عليه و آله در خانه‌ي فاطمه عليها السلام بود، و حسين عليه‌السلام را در آغوش داشت. ناگاه پيامبر صلي الله عليه و آله به گريه افتاد و به سجده رفت. بعد از آن فرمود: «اي فاطمه! اي دختر محمد! هم اكنون «بزرگ بلند مكان» (عليِّ اعلي) در بهترين صورت و بهترين منظر در خانه‌ي تو، خود را به من نماياند.[1] او به من گفت: «اي محمد! ]صلي الله عليه و آله[ آيا حسين ]عليه‌السلام[ را دوست داري؟» گفتم: «آري، او نور ديده و ريحانه‌ام و ميوه‌ي دل و پوست ميان چشمان من[2] است».

بعد از آن در حالي كه دست بر سر حسين عليه‌السلام نهاده بود، گفت: مبارك باد آن مولودي كه بركت‌ها و درودها و رحمت و رضوان من بر اوست. و لعنت و خشم و عذاب و ذلّت و عقوبت من بر هر كسي كه او را بكشد، با او دشمني كند، او را هدف كينه بگيرد و با او بجنگد.آگاه باش كه او سالار شهيدان از اولين و آخرين در دنيا و آخرت است.

كعب گويد:

نخستين كسي كه قاتل حسين بن علي عليه‌السلام را لعنت كرد، ابراهيم خليل‌الرحمان بود. او فرزندانش را به اين امر فرمان داد و از ايشان عهد و پيمان گرفت. سپس موسي بن عمران، كشنده‌ي او را لعن نمود و امتش را به آن دستور داد. سپس داود او را لعنت كرد و بني اسرائيل را به آن دستور داد. سپس عيسي او را لعنت كرد و بسيار مي‌شد كه به امّتش مي‌گفت: « اي بني اسرائيل! قاتل او را لعنت كنيد، و اگر دوران او را دريافتيد، دست از ياري او بر نداريد. زيرا شهيد در ركاب او، همانند شهيد در ركاب پيامبران است كه به سوي جنگ بشتابد، و از او روي برنگرداند، گويي هم‌اكنون به آرامگاه او مي‌نگرم.» و هيچ پيامبري نبود، مگر آنكه كربلا را زيارت كرد و بر كنار آن ايستاد و گفت: «تو بقعه‌اي هستي كه خير بسيار در تو هست. در تو است كه ماه تابان دفن مي‌شود.»

هشام بن سعد گويد: مشايخ حديث مرا خبر دادند:

فرشته‌اي كه نزد رسول خدا صلي الله عليه و آله آمد و او را به كشته شدن حسين بن علي عليه‌السلام آگاه ساخت، فرشته‌ي مأمور درياها بود.

جريان بدينگونه است كه فرشته‌اي از فرشتگان بهشت بر درياها فرود آمد و بالهاي خود را گسترد. او با فريادي بلند گفت:

«اي ساكنان درياها! لباس غم به تن كنيد، زيرا فرزند رسول خدا را سر بريدند.»

سپس با بال‌هاي خود مقداري از تربت او را با خود برداشت و به آسمان‌ها پرواز كرد. پس هيچ فرشته‌اي باقي نماند، مگر آنكه آن را استشمام كرد و از آن متأثّر گشت، و قاتلان حسين عليه‌السلام و پيروان و اتباع آنان را لعن كرد.

1- علامه‌ي مجلسي (رحمة الله عليه) در بيان حديث مي‌فرمايد كه ممكن است مراد از «بزرگ بلند مكان»، فرستاده‌ي خداي‌تعالي، جبرئيل باشد، يا اينكه مراد، خداي منّان باشد، «نماياندن»، كنايه از ظهور علمي، «حُسن صورت» كنياه از ظهور صفات كماليّه‌ي خداوند تعالي، و «دست بر سر پيامبر صلي الله عليه و آله گذاشتن»، كنايه از افاضه‌ي رحمت بر حضرتش باشد.

2- نقطه‌اي در بالاي بينب كه سبب اصلي بينايي است.

باز باران با ترانه

yasekaboodeali — Mon, 14 Jan 2008 22:39:18 GMT

باز باران با ترانه

مي خورد بر بام خانه

يادم آيد كربلا را

دشت پر شور و نوا را

گردش يك روز غمگين

گرم و خونين

لرزش طفلان نالان

زير تيغ و نيزه ها را

باز باران با صداي گريه هاي كودكانه

از فراز گونه هاي زرد و عطشان

با گهرهاي فراوان

مي چكد از چشم طفلان پريشان

پشت نخلستان نشسته

رود پر پيچ و خمي در حسرت لب‌هاي ساقي

چشم در چشمان هم آرام و سنگين

مي چكد آهسته از چشمان سقا

بر لب اين رود پيچان

باز باران

باز باران با ترانه

آيد از چشمان مردي خسته جان هيهات بر لب

از عطش در تاب و در تب

نرم نرمك مي چكد اين قطره ها بر روي لب

شش ماهه طفلي

رو به پايان

مرد محزون

دست پر خون مي فشاند

از گلوي نازك شش ماهه

بر لب هاي خشك آسمان با چشم گريان

باز باران

باز هم اينجا عطش

آتش شراره جسمها

افتاده بي سر پاره پاره

مي چكد از گوشها باران خون و كودكان بي گوشواره

شعله در دامان و در پا مي خلد خار مغيلان

وندرين تفتيده دشت و سينه ها برپاست طوفان

دستها آماده شلاق و سيلي

چهره ها از بارش شلاق‌ها گرديده نیلی

دراين صحراي سوزان

مي دود طفلي سه ساله

پر زناله

پاي خسته

دلشكسته

روبرو بر نيزه ها

خورشيد تابان

مي چكد از نوك سرخ نيزه ها

بر خاك سوزان

باز باران باز باران

قطره قطره مي چكد از چوب محمل

خاك‌هاي چادر زينب به آرامي شود گل

مي رود اين كاروان منزل به منزل

مي شود از هر طرف اين كاروان هم سنگ باران

آري آري

باز سنگ و باز باران

آري آري

تا نگيرد شعله ها در دل زبانه

تا نگيرد دامن طفلان محزون را نشانه

تا نبيند كودكي لب تشنه اينجا اشك ساقي

بر فراز خيمه برگونه ها

بر مشك ساقي

كاش مي باريد باران

شعر از علي اصغر كوهكن

شباهت ميان قاتل امام حسين عليه السلام و قاتل يحيي‌بن زكريا عليهما السلام

yasekaboodeali — Fri, 11 Jan 2008 21:22:18 GMT

بسم الله الرحمن الرحيم

فرا رسيدن ايام محرم و سوگواري بر سالار شهيدان حضرت اباعبدالله الحسين عليه السلام و اباالفضل العباس عليه السلام و ديگر شهداي دشت كربلا بر رسول مكرم اسلام صلي الله عليه و آله و امام عصر عجل الله تعالي فرجه و مادر بزرگوارشان بي بي دوعالم، صديّقه‌ي طاهره فاطمه‌ي زهرا سلام الله عليها و تمامي شيعيان و عاشقان آن امام همام تسليت و تعزيت باد.

*********************************************

«قاتل يحي بن زكريا عليه‌السلام زاده‌ي زنا بود، و قاتل حسين عليه‌السلام نيز زنازاده بود. و آسمان گريه نكرد مگر بر اين دو بزرگوار.»

امام محمد باقر عليه‌السلام از رسول خدا صلي الله عليه و آله نقل نموده كه فرمودند:

«در جهنم جايگاهي است كه كسي مستحق ورود به‌ آن نيست، مگر قاتلان حسين‌بن علي و يحيي بن زكريا عليهم السلام ».

سدير گويد: از امام محمد باقر عليه‌السلام شنيدم كه فرمودند:

«به درستي كه خداوند كشتن فرزندان امم پيشين را به دست زنازادگان قرار داده است.»

از حضرت صادق عليه‌السلام درباره‌ي اين سخن فرعون:

«مرا واگذاريد كه موسي را بكشم» پرسيدند: «مگر چه كسي او را باز مي‌داشت؟»

امام فرمودند:

«اين به خاطر نطفه‌ي پاك او بود، زيرا پيامبران و حجت‌هاي خدا را جز زنازادگان و اولاد حرام نمي‌كشند.»

امام صادق عليه‌السلام فرمودند:

«قاتل حسين بن علي عليه‌السلام فرزند زنا بود.»

جابر جعفي از امام محمدباقر عليه‌السلام نقل نموده كه فرمودند:

«پيامبران و فرزندان پيامبران را جز فرزندان زنا نمي‌كشند.»

اللَّهُمَّ الْعَنْ أَوَّلَ ظَالِمٍ ظَلَمَ حَقَّ مُحَمَّدٍ وَ آلِ مُحَمَّدٍ وَ آخِرَ تَابِعٍ لَهُ عَلَى ذَلِكَ‏ * اللَّهُمَّ الْعَنِ الْعِصَابَةَ الَّتِي (الَّذِينَ) جَاهَدَتِ الْحُسَيْنَ وَ شَايَعَتْ وَ بَايَعَتْ وَ تَابَعَتْ (تَايَعَتْ) عَلَى قَتْلِهِ اللَّهُمَّ الْعَنْهُمْ جَمِيعاً *

السَّلاَمُ عَلَيْكَ يَا أَبَا عَبْدِ اللَّهِ وَ عَلَى الْأَرْوَاحِ الَّتِي حَلَّتْ بِفِنَائِكَ‏ * عَلَيْكَ مِنِّي سَلاَمُ اللَّهِ أَبَداً مَا بَقِيتُ وَ بَقِيَ اللَّيْلُ َ النَّهَارُ * وَ لاَ جَعَلَهُ اللَّهُ آخِرَ الْعَهْدِ مِنِّي لِزِيَارَتِكُمْ (لِزِيَارَتِكَ) * السَّلاَمُ عَلَى الْحُسَيْنِ وَ عَلَى عَلِيِّ بْنِ الْحُسَيْنِ (وَ عَلَى أَوْلاَدِ الْحُسَيْنِ ) وَ عَلَى أَصْحَابِ الْحُسَيْنِ‏ *

اللَّهُمَّ خُصَّ أَنْتَ أَوَّلَ ظَالِمٍ بِاللَّعْنِ مِنِّي وَ ابْدَأْ بِهِ أَوَّلاً ثُمَّ (الْعَنِ) الثَّانِيَ وَ الثَّالِثَ وَ الرَّابِعَ‏ * اللَّهُمَّ الْعَنْ يَزِيدَ خَامِساً وَ الْعَنْ عُبَيْدَ اللَّهِ بْنَ زِيَادٍ وَ ابْنَ مَرْجَانَةَ * وَ عُمَرَ بْنَ سَعْدٍ وَ شِمْراً وَ آلَ أَبِي سُفْيَانَ وَ آلَ زِيَادٍ وَ آلَ مَرْوَانَ إِلَى يَوْمِ الْقِيَامَةِ *

**********************

أللَّهُمَّ العَـن صَنَمي قُرَیشٍ وَجِبتَیهَا وَ طاغُـوتَیها وَ إفکَـیها وابنَـتَیهِمَا اللَّذَینِ خالَفا أمرَکَ وَ أنکَرا وَحـیَکَ وَ جَـحَدا إنعـامَکَ وَ عَـصَیا رَسِولَکَ وَ قَـلَّبا دینَکَ وَ حَرَّفا کِتابَکَ وَ عَـطَّلا أحکامَکَ وَ أبطَلا فَـرائِضَکَ وَ اَلحَدا في آیاتِکَ وَعـادَیا اَولِیائِکَ وَ والَیا أعدائَکَ وَخَرَّبا بِلادَکَ وَأفـسَداعِبادَکَ.

خدا لعنت كند عمر را كه هر چه ظلم در دنيا شود و هر خوني كه به ناحق ريخته شود، از ناحيه‌ي اين زنازاده‌ي حرام‌زاده مي‌باشد.

آمين يا رب العالمين

مهدي منتظرعجل الله تعالي فرجه از ديدگاه اهل سنت (قسمت دوم)

yamonji12 — Thu, 03 Jan 2008 18:52:18 GMT

نگاهي به برخي كتب در خصوص مهدي عليه‌السلام

همان طور كه علماي اسلام توجه و عنايت به همه احاديث وارده از رسول گرامي اسلام ]صلي الله عليه و آله[ داشته و كتابهايي در اين رابطه تاليف نموده اند و شروحي را تصنيف كرده اند، در مورد احاديث وارده نسبت به مهدي ]عليه السلام [ نيز عنايت به خرج داده و كتابها نوشته اند.

از جمله «الفكر في ظهور المنتظر» كه شيخ محمد سفاريني (متوفاي 1188 هـ ق ) در كتاب «لوامع الانوار البهيه» و شيخ صديق حسن القنوجي (متوفاي 1307 هـ ق ) در كتاب «الاذاعه لما كان و مايكون بين يدي الساعه» و غيره بيان كرده اند.

و نيز از جمله كساني كه در شأن مهدي ]عليه السلام [ كتاب تاليف نموده «قاضي محمد بن علي شوكاني» است كه وي در كتاب خود به نام «التوضيح في تواتر ما جاء في المهدي المنتظر و الدجال و المسيح» علاوه بر تحقيقي كه در مورد احاديث وارده در خصوص مهدي ]عليه السلام [نموده در مورد حضرت مسيح و دجال نيز تحقيق كرده و كتاب شوكاني را صديق حسن در كتاب خود «الاذاعه» بيان داشته و گفته «شوكاني از كساني است كه در شان مهدي ]عليه السلام [ كتابي تاليف نموده و روايات متواتره در خصوص آن بزرگوار را نقل كرده است.»

مسلمان کیست؟ (پاسخ به یکی از نظرات)

yasekaboodeali — Wed, 02 Jan 2008 15:40:18 GMT

يكي از خوانندگان اين وبلاگ، تاپيكي را در پست «حسب و نسب عمر لعنة الله عليه» گذاشته كه عيناً درج شده و به آن پاسخ مي‌دهم. نظر شما چيست؟

نویسنده: يك مسلمان

سه شنبه 27 آذر1386 ساعت: 16:28

من به عنوان یک شیعه مرید اهل بیت از تمام برادران و خواهران سنی مذهب ام عذر خواهی می کنم. ما همه اهل یک خانواده ایم و سزاوار نیست در برابر این همه تهدید نسبت به جهان اسلام، اینطور عوامانه با هم درگیر باشیم. صاحب این وبلاگ اگر دنبال رضایت حضرت زهراست به مسلمین و اعتقاداتشان توهین نکند و اگر حرف حساب دارد همچون یک مسلمان مودب آنها را مطرح کند، رد و قبول دیگران هم با او نیست.

در پاسخ به نظر فوق:

كدام مسلمين؟ مسلمان كيست؟ آيا كسي كه دل حضرت زهرا را به درد آورد مسلمان است؟ آيا كسي كه حضرت محسن را قبل از تولد به شهادت رسانيد، مسلمان است؟ آيا كسي كه به پيامبر اسلام صلي الله عليه و آله و سلم نعوذ بالله توهين كرد و العياذ بالله نسبت هذيان گويي به ايشان داد، مسلمان است؟ آيا كسي كه حق اميرالمؤمنين را غصب كرد، مسلمان است؟ آيا كسي كه فدك را غصب كرد، مسلمان است؟ آيا كساني كه كه اسم خود را سني يعني پيرو سنت گذاشته‌اند، پيرو سنت رسول الله هستند؟ اگر هستند چرا جانشيني بلافصل اميرالمؤمنين در روز غدير را انكار مي كنند؟ مگر نمي‌دانيد كساني كه امامت و ائمه عليهم السلام را انكار كنند، كافر هستند؟ آيا مسلماني چنين است؟ آيا خانه نشيني اميرالمؤمنين عليه السلام از دستورات دين بود؟ آيا كساني كه چنين جناياتي را مرتكب شدند، مسلمانند؟ و آيا به كساني كه از اينها پيروي مي كنند مي توان مسلمان گفت؟ اين همه احاديث در كتب معتبر اهل سنت - كه به نظر من اهل سنت عمر هستند نه پيامبر صلي الله عليه و آله – در مورد غدير و احاديث نبوي و شئون ائمه عليهم السلام هست را چگونه توجيه مي توان كرد؟

خداوند در سوره مباركه بقره در وصف منافقين مي‌فرمايند:

َمِنَ النَّاسِ مَن يَقُولُ آمَنَّا بِاللّهِ وَبِالْيَوْمِ الآخِرِ وَمَا هُم بِمُؤْمِنِينَ (8) يُخَادِعُونَ اللّهَ وَالَّذِينَ آمَنُوا وَمَا يَخْدَعُونَ إِلاَّ أَنفُسَهُم وَمَا يَشْعُرُونَ (9) فِي قُلُوبِهِم مَّرَضٌ فَزَادَهُمُ اللّهُ مَرَضاً وَلَهُم عَذَابٌ أَلِيمٌ بِمَا کَانُوا يَکْذِبُونَ (10) وَإِذَا قِيلَ لَهُمْ لاَ تُفْسِدُواْ فِي الأَرْضِ قَالُواْ إِنَّمَا نَحْنُ مُصْلِحُونَ (11) أَلا إِنَّهُمْ هُمُ الْمُفْسِدُونَ وَلَکِن لاَّ يَشْعُرُونَ (12) وَإِذَا قِيلَ لَهُمْ آمِنُواْ کَمَا آمَنَ النَّاسُ قَالُواْ أَنُؤْمِنُ کَمَا آمَنَ السُّفَهَاء أَلا إِنَّهُمْ هُمُ السُّفَهَاء وَلَکِن لاَّ يَعْلَمُونَ (13)

ترجمه:

گروهى از مردم کسانى هستند که مى‏گويند: «به خدا و روز رستاخيز ايمان آورده‏ايم.» در حالى که ايمان ندارند.

مى‏خواهند خدا و مؤمنان را فريب دهند؛ در حالى که جز خودشان را فريب نمى‏دهند؛ (اما) نمى‏فهمند.

در دلهاى آنان يک نوع بيمارى است؛ خداوند بر بيمارى آنان افزوده؛ و به خاطر دروغهايى که ميگفتند، عذاب دردناکى در انتظار آنهاست.

و هنگامى که به آنان گفته شود: «در زمين فساد نکنيد» مى‏گويند: «ما فقط اصلاح‏کننده‏ايم»!

آگاه باشيد! اينها همان مفسدانند؛ ولى نمى‏فهمند.

سوره نساء آيه 150:

إِنَّ الَّذِينَ يَکْفُرُونَ بِاللّهِ وَرُسُلِهِ وَيُرِيدُونَ أَن يُفَرِّقُواْ بَيْنَ اللّهِ وَرُسُلِهِ وَيقُولُونَ نُؤْمِنُ بِبَعْضٍ وَنَکْفُرُ بِبَعْضٍ وَيُرِيدُونَ أَن يَتَّخِذُواْ بَيْنَ ذَلِکَ سَبِيلاً

ترجمه: کسانى که خدا و پيامبرانِ او را انکار مى‏کنند، و مى‏خواهند ميان خدا و پيامبرانش تبعيض قائل شوند، و مى‏گويند: «به بعضى ايمان مى‏آوريم، و بعضى را انکار مى کنيم» و مى‏خواهند در ميان اين دو، راهى براى خود انتخاب کنند...

سوره نساء آيه 151:

أُوْلَئِکَ هُمُ الْکَافِرُونَ حَقًّا وَأَعْتَدْنَا لِلْکَافِرِينَ عَذَابًا مُّهِينًا

ترجمه: آنها کافران حقيقى‏اند؛ و براى کافران، مجازات خوارکننده‏اى فراهم ساخته‏ايم.

بقره/16

أُوْلَئِکَ الَّذِينَ اشْتَرُوُاْ الضَّلاَلَةَ بِالْهُدَى فَمَا رَبِحَت تِّجَارَتُهُمْ وَمَا کَانُواْ مُهْتَدِينَ

ترجمه: آنان کسانى هستند که «هدايت» را به «گمراهى» فروخته‏اند؛ و (اين) تجارت آنها سودى نداده؛ و هدايت نيافته‏اند.

نساء/88

فَمَا لَکُمْ فِي الْمُنَافِقِينَ فِئَتَيْنِ وَاللّهُ أَرْکَسَهُم بِمَا کَسَبُواْ أَتُرِيدُونَ أَن تَهْدُواْ مَنْ أَضَلَّ اللّهُ وَمَن يُضْلِلِ اللّهُ فَلَن تَجِدَ لَهُ سَبِيلاً

ترجمه: چرا درباره منافقين دو دسته شده‏ايد؟! (بعضى جنگ با آنها را ممنوع، و بعضى مجاز مى‏دانيد.) در حالى که خداوند بخاطر اعمالشان، (افکار) آنها را کاملاً وارونه کرده است! آيا شما مى‏خواهيد کسانى را که خداوند (بر اثر اعمال زشتشان) گمراه کرده، هدايت کنيد؟! در حالى که هر کس را خداوند گمراه کند، راهى براى او نخواهى يافت.

نساء/89

وَدُّواْ لَوْ تَکْفُرُونَ کَمَا کَفَرُواْ فَتَکُونُونَ سَوَاء فَلاَ تَتَّخِذُواْ مِنْهُمْ أَوْلِيَاء حَتَّىَ يُهَاجِرُواْ فِي سَبِيلِ اللّهِ فَإِن تَوَلَّوْاْ فَخُذُوهُمْ وَاقْتُلُوهُمْ حَيْثُ وَجَدتَّمُوهُمْ وَلاَ تَتَّخِذُواْ مِنْهُمْ وَلِيًّا وَلاَ نَصِيرًا

ترجمه: آنان آرزو مى‏کنند که شما هم مانند ايشان کافر شويد، و مساوى يکديگر باشيد. بنابر اين، از آنها دوستانى انتخاب نکنيد، مگر اينکه (توبه کنند، و) در راه خدا هجرت نمايند. هرگاه از اين کار سر باز زنند، (و به اقدام بر ضدّ شما ادامه دهند،) هر جا آنها را يافتيد، اسير کنيد! و (در صورت احساس خطر) به قتل برسانيد! و از ميان آنها، دوست و يار و ياورى اختيار نکنيد!.

و خداوند در قرآن در مورد اميرالمؤمنين عليه السلام مي‌فرمايند:

بقره/207

وَمِنَ النَّاسِ مَن يَشْرِي نَفْسَهُ ابْتِغَاء مَرْضَاتِ اللّهِ وَاللّهُ رَؤُوفٌ بِالْعِبَادِ

ترجمه: بعضى از مردم (با ايمان و فداکار، همچون على (ع) در «ليلة المبيت» به هنگام خفتن در جايگاه پيغمبر ص)، جان خود را به خاطر خشنودى خدا مى‏فروشند؛ و خداوند نسبت به بندگان مهربان است.

آل عمران/12

الَّذِينَ يُنفِقُونَ أَمْوَالَهُم بِاللَّيْلِ وَالنَّهَارِ سِرًّا وَعَلاَنِيَةً فَلَهُمْ أَجْرُهُمْ عِندَ رَبِّهِمْ وَلاَ خَوْفٌ عَلَيْهِمْ وَلاَ هُمْ يَحْزَنُونَ

ترجمه: آنها که اموال خود را، شب و روز، پنهان و آشکار، انفاق مى‏کنند، مزدشان نزد پروردگارشان است؛ نه ترسى بر آنهاست، و نه غمگين مى‏شوند.

و آيات فراوان ديگري كه در بيان مقام و منزلت امبرالمؤمنين و اهل بيت عليهم السلام در قرآن هست كه همه گواهان بر اين امر مي باشند.

پس: شما كه خود را مسلمان! مي دانيد ابتدا اسلام را بشناسيد و بعد در مورد آن اظهار نظر كنيد. از خودتان عذرخواهي كردن هم جالب بود.

بِسْمِ اللّهِ الرَّحْمَنِ الرَّحِيمِ

الْحَمْدُ للّهِ رَبِّ الْعَالَمِينَ

الرَّحْمنِ الرَّحِيمِ

مَلِکِ يَوْمِ الدِّينِ

إِيَّاکَ نَعْبُدُ وإِيَّاکَ نَسْتَعِينُ

اهدِنَا الصِّرَاطَ المُستَقِيمَ

صِرَاطَ الَّذِينَ أَنعَمتَ عَلَيهِمْ غَيرِ المَغضُوبِ عَلَيهِمْ وَلاَ الضَّالِّينَ

به نام خداوند بخشنده بخشايشگر

ستايش مخصوص خداوندى است که پروردگار جهانيان است.

(خداوندى که) بخشنده و بخشايشگر است (و رحمت عام و خاصش همگان را فرا گرفته).

(خداوندى که) مالک روز جزاست.

(پروردگارا!) تنها تو را مى‏پرستيم؛ و تنها از تو يارى مى‏جوييم.

ما را به راه راست هدايت کن...

راه کسانى که آنان را مشمول نعمت خود ساختى؛ نه کسانى که بر آنان غضب کرده‏اى؛ و نه گمراهان.

آمين

تسليت باد شهادت نهمين اختر تابناك آسمان امامت و ولايت

yasekaboodeali — Mon, 10 Dec 2007 15:34:18 GMT

شهادت نهمين اختر تابناك آسمان امامت و ولايت حضرت امام جواد عليه السلام بر امام عصر عجل الله تعالي فرجه و بي بي دو عالم، صدّيقه‌ي طاهره فاطمه‌ي زهرا سلام الله عليها و ارادتمندان و محبين حضرتش و مبغضين دشمنان آن بزرگوار تسليت باد.

از كرامت‌هاي امام جواد عليه السلام

شهادت عصا بر امامت

يحيي بن اكثم از علماي دربار عباسي مي گويد :

روزي براي زيارت قبر رسول خدا (ص) رفته بودم كه امام جواد (ع) را ديدم، با او در خصوص مسائل گوناگوني مناظره كردم ، همه را پاسخ داد. به او گفتم : خواستم از شما چيزي بپرسم اما شرم دارم از پرسش.

امام فرمودند : بدون آنكه سئوالت را بپرسي من پاسخ آنرا مي دهم . تو ميخواهي بپرسي امام كيست ؟

گفتم : آري به خدا سوگند همين است ؟!

فرمود: منم

گفتم: بر اين مدعا نشانه و حجتي داريد ؟

در اين لحظه عصايي كه در دست امام بود به سخن آمد و گفت :

" اّنه مولايي امام هذا الزمان و هو الحجة "همانا مولاي من حجت خداوامام اين زمان است