اگر حلال زاده‌ای و شیر پاک خورده‌ای

                                      بگو تو با صوت جلی لعنت به دشمن علی

حضرت موسی بن جعفر علیه السلام فرمودند:

«خوشا به حال شیعیان ما، آنهایی که به ریسمان ما در زمان غیبت قائم ما چنگ زده‌اند و بر ولایت و دوستی ما و برائت از دشمنان ما ثابت قدمند، آنها از ما هستند و ما از آنها هستیم، ما را به امامت پذیرفته‌اند و ما آنها را به شیعه بودن قبول کرده‌ایم.

پس خوشا به حال آنها، به خدا سوگند آنها در روز قیامت در درجه و مقام ما خواهند بود.»

مرکز سعادت و شقاوت انسان قلب اوست و فلاح و رساگاری انسان وابسته به آن خواهد بود. و بهترین سرمایه برای نحات در روز قیامت، داشتن قلب سلیم است.

پیامبر اکرم صلی الله علیه و آله و سلم فرمودند:

«اگر شیاطین قلوب فرزندان آدم را احاطه نکنند، می‌توانند به جهان ملکوت نظر افکنند»

و روایت دیگری ملاک خیر و شر آدمی را قلب معرفی کرده است چنانچه در حدیث حضرت باقر علیه السلام آمده:

«هرگاه اراده کردی بدانی در تو خیری وجود دارد، به سوی قلب خود نظر کن، پس اگر اهل طاعت را دوست می‌داشت و از اهل معصیت متنفر بود، بدان در تو خیر هست و اگر اهل معصیت را دوست می‌داشت، و با اهل طاعت دشمن بود، پس در تو خیر نیست و خدا تو را دشمن می‌دارد. انسان با آن کس که دوست دارد همراه است».

بعد از آنکه معلوم شد که فلب آدمی عامل بزرگ سعادت است بدان که بهترین اعمال، عمل قلب است؛ یعنی محبت به دوستان خدا و دشمن داشتن دشمنان خدا و دین به جز حبّ و بغض و دوستی و دشمنی چیز دیگری نیست.

عزیزترین افراد نزد خدا، پیامبر و اهل بیت آن بزرگوار صلوات الله علیهم اجمعین هستند و خداوند آنها را از هر پلیدی مبری فرموده است:

«انما یرید الله لیذهب عنکم الرجس اهل البیت و یطهرکم تطهیرا»

بنابر این مبغوض ترین افراد نزد خدا، آنانی هستند که با پیامبر و اهل بیت او علیهم السلام مخالفت کردند و پیامبر خدا را اذیت نمودند.

« ان الذین یؤذون الله و رسوله لعنهم الله فی الدنیا و الاخره و اعد لهم عذابا مهینا»[1]

ترجمه: انان که خدا و رسول را اذیت می‌کنند، خدا آنها را در دنیا و آخرت لعن کرده و از رحمت خود دور می‌گرداند و برای آنان عذابی با ذلت و خواری مهیا ساخته است.

آیا امامت و خلافت الهی را از مسیر خود تغییر دادن، آزار پیامبر خدا نیست؟

آیا آزار و اذیت امیرالمؤمنین علیه السلام که که نفس و جان پیامبر خداست، ازار خدا و رسول الله نیست؟

آیا آزار فاطمه‌ی زهرا سلام الله علیها آزار پیامبر خدا نیست؟

آیا مخالفت با فاطمه زهرا سلام الله علیها نشانه‌ی خُبث باطن و شرّ ذاتی نست؟

مگر پیامبر خدا صلی الله علیه و آله درباره‌ی دخت بزرگوارشان نفرمودند:

«فاطمه بضعه منی مَن آذاها فقد آذانی و من آذانی فقد آذی الله»[2]

فاطمه پاره تن من است هر کس او را اذیت کند، مرا اذیت کرده و هر کس مرا اذیت کند، خدا را اذیت کرده است.

خداوندا! دلهای ما را بر محبت پیامبر صلی الله علیه و آله و اهل بیتش ثابت بدار.

خداوندا شیعیان امیرالمؤمنین علیه السلام را در راه اصلاح دلهای خویش به واسطه تبری از دشمنان آن بزرگوار موفق گردان.

خداوندا! قبل مبارک حضرت بقیه الله ارواحنا فداه را از دست همه ما راضی بگردان.

آمین